Cart รายการสินค้า (0)

พลาสติก .. กับชีวิตที่ถูกมองข้าม

พลาสติก .. กับชีวิตที่ถูกมองข้าม
 

ที่มา : FW Mail

Subject : สครับล้างโลก

เรื่องของเรื่องคือวันนี้ได้อ่านนิตยสารสารคดีฉบับล่าสุด (ปกตัวลีเมอร์) มีคอลั่มที่พูดถึง Great Pacific Garbage Patch (ไปอ่านรายละเอียดได้ในกระทู้ที่ว่า)

และเรื่องพลาสติกที่ไม่มีวันย่อยสลาย ในบทความพูดถึงขยะปริมาณมหาศาล ที่ลอยอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิค ที่ส่วนใหญ่กว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์

เป็นพลาสติก และพูดถึงว่าพลาสติก แทบไม่มีทางย่อยสลายได้เลย เพียงแต่ว่าแตกตัวลงเป็นชิ้นพลาสติกที่เล็กกว่าเดิมเท่านั้นเอง และที่น่ากลัวก็คือ

พลาสติกยิ่งเล็ก ก็ยิ่งเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม  พลาสติกชิ้นเล็กๆ สิ่งมีชีวิต (สัตว์ทะเล นกทะเล) จะเข้าใจผิดว่าเป็นอาหาร กินพลาสติกพวกนี้เข้าไป

นักวิทยาศาสตร์ในบทความ (Charles Moore) บอกว่าพบเศษพลาสติกในสิ่งมีชีวิตเช่น หนอนทะเล แมงกระพรุน ในภาพ เป็นแมงกระพรุนบริเวณดังกล่าว

มีเศษขยะพลาสติกพันอยู่


ภาพจาก http://science.howstuffworks.com/great-pacific-garbage-patch.htm


เศษใหญ่ๆ (เช่นเชือก แห) ก็พันสัตว์น้ำ เศษที่เล็กลงมาก็ถูกกินโดยสัตว์ทะเล และนกทะเล

ในภาพเป็นซากนกอัลบาทรอส ที่กินเศษพลาสติกเข้าไปเพราะนึกว่าเป็นอาหาร มันจะไม่ตายเพราะพลาสติก แต่จะตายเพราะท้องจะเต็มกินอาหารไม่ได้อีก

และขาดสารอาหารตาย ในบทความ (ในสารคดี) บอกว่านักวิทยาศาสตร์ในบทความพบว่ามีชิ้นพลาสติกเฉลี่ย 44 ชิ้นในซากนกตายที่เขาพบ


ภาพนี้จาก http://www.sanrafaelvolunteers.org/clean/why_litter_hurts.htm


พลาสติกบางอย่าง ก็ไปรัด หรือพันกับสัตว์ ทำให้เกิดการผิดรูปร่าง หรือพิการได้ ลอง search รูปในกูเกิ้ลสิครับ ใช้คีย์เวิร์ดว่า turtle plastic ring


รูปนี้จาก http://www.sanrafaelvolunteers.org/clean/why_litter_hurts.htm


ก่อนอื่น ต้องเข้าใจกันก่อนว่าพลาสติกส่วนใหญ่ในโลกเราเนี่ยมันย่อยสลายไม่ได้ (พลาสติกยุคแรก จนป่านนี้มันยังอยู่เลย) ที่เป็นอยู่คือมันเสื่อมสภาพ

แตกตัวออกเป็นชิ้นเล็ก ชิ้นน้อย ทั้งจากแสงแดด การขัดสี ฯลฯ แต่มันไม่ได้หายไปไหน (หรือเปลี่ยนรูปไปเป็นอย่างอื่น) มันแค่แตกเป็นชิ้นเล็กลงเท่านั้นเอง

(เอาล่ะ ใครเรียนหรือจบทาง polymer science มาแก้ให้ผมด้วยครับ)

ปัญหาก็คือ พอมันเล็กลงเรื่อยๆ เล็กจนเป็นระดับไมโครเมตร (มองด้วยตาไม่เห็น) เมื่อมันเล็กขนาดนั้น มันจึงถูกแพลงต้อนสัตว์ (สัตว์ขนาดเล็กที่เป็นห่วงโซ่อาหารระดับล่างๆ)

กินเข้าไป และก็เมื่อมันถูกกินด้วยสัตว์ที่ใหญ่ขึ้นไปอีก มันก็จะอยู่ในห่วงโซ่อาหาร (รวมทั้งสารพิษจากพลาสติกด้วย)

นายมัวร์ (นักวิทยาศาสตร์ในบทความ) ทำการศึกษาโดยการเก็บตัวอย่างน้ำบริเวณ Great Pacific Garbage Patchพบว่า อัตราส่วนของพลาสติกต่อแพลงต้อนเป็น 6:1

(ต่อน้ำหนัก) แสดงว่า ในน้ำที่เค้าเก็บตัวอย่างมา มีพลาสติกมากกว่าสิ่งมีชีวิตถึง 6 เท่านั่นเอง
ไอ้เม็ดบีดส์ ไมโครบีดส์ ไมโครสครับ หรือจะเรียกว่าอะไรก็แล้วแต่นั่นน่ะ ส่วนใหญ่แล้วมันทำมาจากพลาสติก Polyethylene (หรือพลาสติกชนิดอื่น)
ไม่เชื่อลองเดินเข้าไปดูในห้องน้ำ พลิกโฟม หรือครีมอาบน้ำที่เป็น scrub หรือ exfoliating อะไรพวกนี้ดูครับ
(ผมลองดูที่บ้านแล้ว สองยี่ห้อ นีเวียฟอร์เม็นสครับ กับเคลียราซิลสครับ มี polyethylene ทั้งคู่เลย)

เม็ดบีดส์พวกนี้ มันเล็กมาก และพอมันไหลผ่านหน้า ผ่านตัวเราไปแล้ว มันก็ลงดิน หรือลงแหล่งน้ำนั่นแหละครับ สุดท้าย ก็ไหลลงไปรวมในทะเล ในมหาสมุทร

กลายเป็นไข่กุ้ง ไข่ปลาปลอมๆ ให้สิ่งมีชีวิตในทะเลกินเข้าไป แล้วสุดท้าย เราก็กินอาหารทะเลอยู่ดี มันก็ต้องวนกลับมาหาเรานั่นเอง

 (นี่คิดแค่ว่ามันจะมีผลอะไรกับเรา ไม่ได้มองว่าไข่กุ้งปลอมๆ นี้มันจะทำให้สิ่งมีชีวิตตายไปอีกเท่าไหร่นะครับ)


ซากนก


ผมลอง search จากเว็บต่างประเทศดูเล่นๆ ว่าผลิตภัณฑ์ไหนมี polyethylene บ้าง ผลก็เป็นตามลิ้งค์นี้ครับ

PolyEthylene (PE)

ใครสนใจรายละเอียด อาจจะซื้อสารคดีมาอ่าน (ผมเชียร์ นิตยสารดีมีประโยชน์) หรือจะตามอ่านจากลิ้งค์ในกระทู้นี้ก็ได้ครับ

http://www.orionmagazine.org/index.php/articles/article/270/
http://en.wikipedia.org/wiki/Great_Pacific_Garbage_Patch
http://www.greatgarbagepatch.org/
http://www.mindfully.org/Plastic/Ocean/Moore-Trashed-PacificNov03.htm
http://www.worldwithoutus.com/index2.html

http://www.chongter.com/Articles/life/Plastic/plastic.htm


ลูกนกอัลบาทอส และของในท้องของมัน (พ่อแม่คาบอาหารพลาสติกมาป้อน)


อ่านเต็มๆ ได้ที่นี่



เต่าที่ติดในห่วงพลาสติกที่ใช้ยึดกระป๋องเบียร์แบบ 6 กระป๋อง (six pack)






view